sabahın ilk ışıklarında kuzeyden gelen beyaz bulutlar dağların üzerinden kente girerken dağılmış… göğün mavisi kendini o kadar net bir şekilde rengini sunmuştu ki sanki 1 mayıs’ta bende varım demeye getirmişti…
saat 8:30 da şişli abide-i hürriyet caddesine girer girmez güvenlik güçleri 1 mayıslı yürekleri parçalara ayırarak dağıtmaya başlamışlardı.

caddeye adımımı atar atmaz bu çatışmanın arasında kaldım. (bu tür durumlarda her zaman iki seçenek vardır. bunlardan biri o yüreklere katılmak diğeri ise oradan çıkma becerisi göstererek asıl hedefinize ulaşmak… üçüncü şık asla olamaz… bunu ne aklıma ne dilime ne de kalbime alabilirim… bu şıkkın düşüncesi bile beni ürkütmüştür…)

etrafta tanıdık bir yüz var mı diye bir aşağı bir yukarı, bir sağa bir sola gidip geldim. o ana kadar gözüme ilişen aşina bir yüz bulamadım.
-- daha erken dedim, kendi kendime…
sonra bu düşüncemi çürüttüm. saat 9’a geliyor, ne erkeni, olmamaları mümkün değil, dedim.

Tarih: 28/7/2007
Yer: PEN Merkezi
Saat: 14:30
Katılanlar: Salih Aydemir, Raşit Gökçeli, Jale Sancak, C. Hakkı Zariç, Cengiz Kılçer (Nazım Hikmet Kültür Merkezi’ni temsilen)

Gündem:
1 Eylül Dünya Barış Günü (Program, hazırlıklar)