Gramsci üzerine uzun uzadıya konuşacak değilim şimdi, türbanla ilgili yapılan tartışmalarda noksan bırakıldığını düşündüğüm bir boşluğa dikkati çekmek veya işin bu yanını vurgulayacak olmasında ötürü seçtim -Gramsci’yi! Belki yazıldı/söylendi/tartışıldı ama ben okumadım/duymadım/izlemedim. Kabul, kabahat bende olsa da kabaca özetleseydik eğer, tartışmanın iki tarafından söz edebilirdik. Birinci taraf: (haklı olarak) demokrasinin olmazsa olmaz sonuçlarından yola çıkarak türbanın serbest bırakılmasını savunanlar; ikinci taraf: (yine haklı olarak) laik, modern bir devlet/toplum yapısının buna uygun olmadığını ileri sürerek türbana karşı çıkanlar. Bir üçüncü tarafsa, yeterli uzlaşma ortamının sağlanmamış olmasını eleştirenler. Bu kesimse her iki tarafa birden hak verenlerden oluşuyor; yani çözümün ne olacağını kestiremediklerinden uzlaşma ortamından medet umanlar. (Bkz: Mesut Yılmaz.)