Kaygusuz Abdal 14. Yüzyılın ikinci yarısında yaşayan bir mutasavvıf şairdir. Yunus Emre’nin izinden yürümüştür. Arı duru Türkçesiyle günümüzde de okunan şair şathiyeleriyle ünlüdür.

Şathiye, “Türk halk ve tasavvuf edebiyatında inanç konularının, Tanrı’nın veya kaderin iğneli ve mizahi bir dille ele alındığı manzumelere verilen addır. İlk bakışta saçma veya dine aykırı gibi görünseler de, sembolik anlamları çözüldüğünde derin tasavvufi (vahdet-i vücud) düşünceleri barındırırlar.

Vahdet-i Vücud tasavvufta ‘varlığın birliği’ anlamına gelir. Bu inanca göre evrendeki her şey Allah’ın isim ve sıfatlarının birer yansımasıdır.

Türk halk ve tasavvuf edebiyatında şathiye örnekleri veren şairler arasında Yunus Emre, Hacı Bayram Veli, Niyaz-i Mısri, Eşrefoğlu Rumi de bulunmaktadır.

“Hakikat var hakikattan içeri” diyen Kaygusuz Abdal sayısız şathiye söylemiş, söylediklerinden ötürü sorgulanmadan yargılanmadan ömrünü tamam etmiştir.

Kaygusuz, 600 yıl öncesinden bugünkü Türkiye’ye bakıp kaygılarını bildirmektedir.

PEN Türkiye